Voor de genezing van Crohn en colitis ulcerosa bij kinderen

Ambassadeurs

Chris van der Weerden

Archief Foto s Nieuw Archief 1 auto auto c651 c370 q95 chris-van-der-weerdenCrocokids heeft gesproken met voormalig profvoetballer Chris van der Weerden, momenteel werkzaam als assistent-coach bij PSV. Tijdens zijn profvoetbalcarrière kreeg hij de ziekte van Crohn. Hij vertelt hoe hij als sporter omgaat met het hebben van deze chronische ziekte en de grote rol die voetbal in zijn leven inneemt.

Wilde je altijd al profvoetballer worden?
"Ik voetbal vanaf mijn 5e jaar en vanaf dat moment wilde ik al profvoetballer worden. Tot mijn 13e heb ik bij een amateursclub gespeeld en ik ben vervolgens gescout door NEC. Daar is mijn voetbalcarrière begonnen. Daarna heb ik bij PSV, Vitesse, FC Twente en Germinal Beerschot (België) gevoetbald. Na mijn voetbalcarrière ben ik jeugdtrainer bij PSV geworden en sinds kort maak ik onderdeel uit van de technische staf van het eerste team van PSV. Soms denk ik wel eens na over het feit dat ik geen studentenleven heb gehad, maar dan realiseer ik me dat ik mijn droom heb kunnen waarmaken. Dus ik heb er nooit spijt van gehad."

Wat maakt voetbal zo bijzonder?
"De supporters en dat heel Nederland bezeten is van voetbal. Ik heb van mijn hobby mijn beroep kunnen maken."
Wat maakt PSV zo bijzonder?
"Vanaf mij 21e speelde ik bij PSV, waar ik 6 jaar in het eerste heb gespeeld. Vervolgens ben ik jeugdtrainer geworden. Met PSV ben ik drie keer kampioen geworden en dat is een magnifiek gevoel, je werkt er namelijk een heel jaar naar toe."

Waar haal je meer voldoening uit: coachen/trainen of zelf voetballen?
"Ik haal mijn voldoening uit het spelen van voetbal. Als jeugdtrainer ben je een soort docent. Als speler moest ik over hele andere aspecten nadenken. Het geeft een kick om voor al die mensen te kunnen spelen: ik oefende mijn passie uit.
De ervaring als speler gebruik ik nu om de jonge spelers op te leiden. Nu voetbal ik nog wel eens bij de amateurs.

Wat maakt het coachen van kinderen leuk?
"De kinderen worden eerst getypeerd. Het is erg leuk om de link tussen de kinderen en de samenwerking daarvan vast te leggen: kinderen moeten namelijk een bepaalde kant op worden gestuurd om de sterkste punten eruit te halen. Daarnaast wordt er ook gekeken hoe fanatiek ze zijn en de thuissituatie van de kinderen gekeken om te bepalen of ze in staat zijn om profvoetballer te worden."

Op welke leeftijd werd de ziekte van Crohn bij je geconstateerd?
"Ik was 26 en zat op dat moment op mijn top. Wij speelden uit bij Barcelona en daarin kreeg ik twee keer geel en dus werd het een rode kaart. Ik zat daarna huilend in de kleedkamer, de eindstand was 2-2. Die nacht heb ik er niet van kunnen slapen. s' Ochtends vlogen we terug en op die ochtend kreeg ik een voorhoofdholte ontsteking. Ik moest bij terugkomst direct trainen, omdat ik maar een halve wedstrijd had gespeeld. Op die training scheurde ik een spier en de dag erna moest ik steeds naar de wc. Op dat moment ben ik naar huisarts gegaan en die constateerde dat ik bijna was uitgedroogd. Vervolgens werd ik doorverwezen naar het ziekenhuis en waar ik 5 weken heb gelegen. Ik kon maar amper eten, mocht alleen water drinken en lag aan een infuus. Ik viel tussen 15 à 20 kilo af en mijn spiermassa was weg. De arts verklaarde dat omdat mijn lichaam ziek was de ziekte van Crohn zich openbaarde. De factor stress heeft hieraan bijgedragen. Ik kan me, na 5 weken niet gegeten te hebben, mijn eerste broodje met kaas herinneren.
Daarna ben weer op mijn oude gewicht gekomen. Ik zat toen dicht tegen het Nederlands elftal aan en was in gesprek met Guus Hiddink. De arts had tegen me gezegd dat ik naar iets anders dan naar voetbal moest gaan kijken. Dat was voor mijn een heftige periode. Ik ben toen 14 maanden bezig geweest met trainen om terug op mijn oude niveau te komen. Dat is niet gelukt, maar ik heb nog wel een aantal jaar betaald voetbal kunnen spelen. Uiteindelijk ben ik op 35 jarige leeftijd met voetbal gestopt, omdat ik merkte dat mijn lichaam het niet meer aankon."

Heb je nog advies voor kinderen met de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa?
"Het is moeilijk om te luisteren naar je lichaam. Ik heb dat ervaren en ik kan daar nu mee omgaan. De ziekte is ook zwaar voor je omgeving. Het is moeilijk om aan te kunnen geven dat je lichaam rust nodig heeft. Nu dat ik 15 jaar verder ben kan ik daar goed mee omgaan. Je lichaam geeft het perfect aan en daar moet je naar leven.
Bij mij speelt de ziekte van Crohn ongeveer één keer per drie jaar op en dan ga ik direct naar arts voor mijn medicijnen. Het is nu langer dan drie jaar geleden en ik luister goed naar mijn lichaam. Hierdoor ben ik preventief bezig."

Kan je uitleggen hoe het luisteren naar lichaam werkt?
"Ga op een stoel zitten. Je voelt aan je lichaam wanneer het moe is en durf aan toe te geven. Voel geen schaamte om rust voor jezelf te nemen. Ga 's middags dan een uur of twee slapen. Het is goed voor je lichaam om toe te geven aan de vermoeidheid."
Vond jouw omgeving het moeilijk? Je ziet het niet dat je ziek bent. Is het lastig om dit uit te leggen?
"Mijn vader is blind geworden en ondanks dat blijft hij een positief mens. Daar heb ik heel veel van geleerd. Ik heeft een tijdje een media stop gehad, omdat ik merkte dat ik een stempel kreeg door de ziekte van Crohn. Dit interview (red. met Crocokids) is het eerste wat ik weer doe sinds mijn mediastop. Ik merk nu dat ik andere patiënten ermee kan helpen."

Hoe reageerde je teamgenoten op je ziekte?
"Mijn teamgenoten hebben het heel goed opgepikt en de trainer ook. Ze zijn allemaal langsgekomen toen ik in het ziekenhuis lag. Tijdens mijn herstel heb ik tijdens de trainingen veel aan ze gehad, dankzij hun positieve benadering."
Is een dieet met voetbal te combineren?
"Met voetbal was dat af en toe lastig. Op dit moment kan ik weer alles eten en drinken. Ik heb nu geen medicijnen alleen als ik merk dat het er aan zit te komen, dan neem ze ik preventief in. Mijn lievelingseten is sushi."

Wat heeft jou door lastige periodes heen geholpen?
"Het idee om als profvoetballer terug te komen en mentaal sterk te zijn. Vanaf mijn vijfde wilde ik al voetballen dus wilde ik terugkomen als voetballer. Dat is me gelukt en het is een grote overwinning geweest! Daardoor sta ik weer positief in het leven. Ik ben er achtergekomen dat een menselijk lichaam heel veel kan hebben: je komt er sterk uit."

Heb je veel last van blessures gehad?
"De periode voordat bij mij de ziekte van Crohn werd geconstateerd was zonder blesuureleed. Nadien had ik dan wel een hele grote blauwe plek, omdat mijn spieren niets meer waren gewend en door het gebruik van de medicijnen."
Wordt je door kinderen of ouders benaderd vanwege de ziekte van Crohn?
"Af en toe heb ik daarmee te maken. Ik vind het waanzinnig wat Crocokids doet voor de kinderen."

Wij hebben het gevoel dat er taboe op de ziekte van Crohn rust omdat het om je darmen gaat, hoe ervaar jij dat?
"Als er meer aandacht aan wordt gegeven, zoals nu, dan is het makkelijker om er over te praten en dan word het automatisch een onderdeel van je leven. Door de media wordt het ook makkelijker gemaakt het bespreekbaar te maken, want alles verschijnt daarin."

Wil je de kinderen nog iets anders, behalve luisteren naar je eigen lichaam meegeven?
"Puur uit ervaring: probeer ermee te leren leven en sta positief in het leven. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan, maar het scheelt een heleboel als je positief blijft.
Daarnaast luister naar je lichaam en blijf sporten als daar de mogelijkheid toe is. Het is belangrijk om te blijven bewegen."

Een van de kinderen kan minder voetballen door de ziekte, dan dat hij zou willen. Hoe ga je om met een periode als het even minder gaat?
"Hou in je achterhoofd dat er een periode komt dat je wel drie of vier keer kan gaan sporten, dat er hoofd dat het mogelijk binnenkort wel weer kan. Daar komt de positieve instelling weer bij kijken. Ik heb een doel en dat wil ik bereiken.
Ouders hebben mogelijk ook wat aan dit interview, hopelijk kunnen ze hun kinderen hierdoor overtuigen om te blijven vechten."